Европските нации се потрудија да не се заплеткаат премногу во американско-израелската војна со Иран, која сега е во четвртата недела. Тие размислуваа дали да помогнат во деблокирањето на Ормутскиот теснец, но рекоа дека ќе го сторат тоа само по прекин на огнот и по можност со мандат од Обединетите нации.
Но, на 21 март, заканата се приближи до реалноста кога Иран докажа дека неговите ракети имаат потенцијал да стигнат до европските градови.
Техеран истрела две балистички ракети кон Диего Гарсија – заедничка американско-британска база во Индискиот Океан, оддалечена околу 4.000 километри од иранската територија – и официјалните лица во Брисел и пошироко одеднаш го забележуваат тоа.
Претходно, Иран – под владеењето на покојниот врховен лидер ајатолахот Али Хамнеи – одржуваше ограничување на дострелот на балистичките ракети на 2.000 километри.
Хамнеи беше убиен во американско-израелски напад врз Иран на 28 февруари. И тоа ограничување, сега се чини дека е исчезнато – на голема непријатност на Европа.
Брисел е веќе зафатен со војна поблиску до дома: целосната инвазија на Русија врз Украина, која сега е во својата петта година. Блокот досега испрати повеќе од 70 милијарди евра воена помош.
„Ова е за нас нова димензија на војната [во Иран]“, вели еден висок функционер на ЕУ во разговор за РСЕ под услов да остане анонимен. „Да бидеме искрени, нашата воздушна одбрана е прилично исцрпена во моментов.“
Многу европски нации придонесоа за воздушната одбрана на Киев, но исто така сфатија дека постојат значителни празнини во воздушната одбрана на континентот, доколку некогаш се тестира. Иако поседуваат висококвалитетна технологија како што се ракетните системи „Патриот“, „САМП/Т“ и „ИРИС-Т“, неколку европски министерства за одбрана отворено признаваат дека има значителен недостиг од пресретнувачи.
slobodnaevropa.mk
